گناهي که دوست داشتنش هم گناه است

تعرفه تبلیغات در سایت
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس

جستجوگر

یافته ها در جستجو

    امکانات وب

    برچسب ها

    يکي از لطف ها و به عبارتي منت هايي که پروردگار عالم بر ما بندگان نهاده است اين است که تا وقتي خطا و گناهي را به مرحله عمل نرسانيم گناهي نوشته نمي شود؛ مثلا ما نيت کنيم که دزدي کنيم اما تا اين دزدي به مرحله عمل نرسد گناهي برايمان نيست. در اين ميان موارد استثنايي هم وجود دارد؛ يکي از آن ها گناهي است که به فرموده خود قرآن کريم حتي محبت و دوست داشتن آن گناه، گناه است؛ إِنَّ الَّذينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَليمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ: (19، نور) کساني که دوست دارند که زشتکاري در ميان آنان که ايمان آورده اند، شيوع پيدا کند، براي آنان در دنيا و آخرت عذابي پر درد خواهد بود ، و خدا [ست که] مي داند و شما نمي دانيد. ... بله گناهي و رفتاري که با آبروي مردم در ارتباط است را قرآن کريم در موردش خيلي سختگيري مي کند.



    بترسيم از وعده هاي الهي وعذاب هاي اليم وعظيم او و حواسمان باشد که به فرموده ي قرآن کريم: از گام هاي شيطاني پيروي نکنيم: «يا أيها الّذين آمنوا لا‌تتّبعوا خُطُوات الشّيطان و من يتّبع خُطُوات الشّيطان فانّه يأمر بالفحشاء و المنكر؛ اي مؤمنان! از گامهاي شيطان پيروي نكنيد و هر كه از گامهاي شيطان پيروي كند، (بداند) كه او به زشتي و ناپسندي وا‌ مي‌ دارد.» (نور، آيه 21)



    در کتاب کافي کليني داريم: فردي نزد امام علي (عليه السلام) آمد و گفت: من عمل خلافي مرتکب شده ام، حد الهي را بر من جاري کن. امام چهار بار او را برگرداند و خشمگين شدند و فرمودند: چقدر زشت است که انسان گناهش را نزد ديگران بگويد، چرا گناهت را به من مي گويي مگر بين خود و خدايت توبه نکرده اي؟ حضرت فرمود: به خدا قسم اگر او بين خود و خدا توبه مي کرد بالاتر از اين بود که پيش من اعتراف کند و من حّد را بر او جاري کنم. 


    به فرمايش قرآن کريم در قيامت خداوند باطن ها را آشکار مي کند. اين نکته را مد نظر داشته باشيم اگر در دنيا از کار ديگران پرده پوشي کنيم خداوند هم در قيامت از کار ما پرده پوشي مي کند. اما اگر سِّر ديگران را آشکار کنيم در قيامت خداوند همه ي سِّرهاي ما را به ديگران نشان مي دهد.


    وقتي شيطان از آدم ها هم بيزار مي شود


    در کافي روايتي از امام صادق (عليه السلام) داريم: اگر کسي خبر مومني را پخش کند که آبروي او را ببرد يا از چشم مردم بيندازد، خداوند او را به ولايت شيطان منتقل مي کند و شيطان هم او را نمي پذيرد.


    روزي پيامبر اکرم صلي الله و عليه وآله به کعبه نگاه کردند و فرمودند: «اي کعبه! خوشا به حال تو، خداوند چقدر تورا بزرگ و حرمتت را گرامي داشته است! به خدا قسم حرمت مومن از تو بيشتر است، زيرا خداوند تنها يک چيز را از تو حرام کرده، ولي ازمومن سه چيز راحرام کرده است: مال، جان و آبرو تا کسي به او گمان بد نبرد.» (بحار الانوار، ج 64، ص71)


    طبق اين حديث پيامبر اکرم صلي الله و عليه و آله، حفظ جان و مال و آبروي مومن مسلمان بر هر مسلماني واجب است. تقريباً همه ي ما اين مساله را مي دانيم ولي به آن دقت نمي کنيم البته در بحث مال و جان نه تنها دقت مي کنيم بلکه هميشه نگران آن نيز هستيم اما متاسفانه کمتر به مورد سوم يعني آبروي مسلمين توجه مي شود هيچ گاه حتي به ذهنمان هم خطور نمي کند دزدي مال و اموال کسي حتي نسبت به فرد کافر ،چه برسد به مال مسلماني، حتي حاضر به فکر کردن به اين قضيه هستيم نه خير حتي فکر کردن به اين مساله که بخواهيم به جان کسي تجاوز کنيم نزد ما منفور است اما در خيلي از مواقع به اين راحتي از مورد سوم (آبرو) ي آدم ها مي گذريم و به سادگي با يه تماس، پيامک، چشم و ابرو تهمت مي زنيم، با آبروي افراد بازي مي کنيم، مسخره مي کنيم و خلاصه با آبرو حيثيت آن ها به راه هاي مختلف بازي م يکنيم.



    به فرمايش قرآن کريم در قيامت خداوند باطن ها را آشکار مي کند. اين نکته را مد نظر داشته باشيم اگر در دنيا از کار ديگران پرده پوشي کنيم خداوند هم در قيامت از کار ما پرده پوشي مي کند. اما اگر سِّر ديگران را آشکار کنيم در قيامت خداوند همه ي سِّرهاي ما را به ديگران نشان مي دهد



    آبرويي که در قرآن کريم از لفظ وجيه از آن سخن گفته است؛ «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَکُونُوا کَالَّذِينَ آذَوْا مُوسَى فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَکَانَ عِندَ اللَّهِ وَجِيهًا؛ اى کسانى‌که ايمان آورده‌‏ايد مانند کسانى مباشيد که موسى را [با اتهام خود] آزار دادند و خدا او را از آن‌چه گفتند مبرا ساخت و نزد خدا آبرومند بود»


    در آيه 45 سوره آل‌عمران در رابطه با آبروداري حضرت عيسي‌بن مريم (عليه السلام) فرموده است: «إِذْ قَالَتِ الْمَلآئِکَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللّهَ يُبَشِّرُکِ بِکَلِمَةٍ مِّنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًا فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ؛ [ياد کن] هنگامى [را] که فرشتگان گفتند اى مريم خداوند تو را به کلمه‏‌اى از جانب خود که نامش مسيح عيسى‏‌بن ‏مريم است مژده مى‌‏دهد در حالى‌که [او] در دنيا و آخرت آبرومند و از مقربان [درگاه خدا] است».


    آبروي مؤمن به مثابه تمام سرمايه و اعتباري است که در طول زندگي با سختي آن را به دست آورده است که عده اي از ما آدم ها به راحتي آن را از بين م يبريم و خسارتي جبران ناپذيري را پديد مي آوريم.


    مراقب آبروي آدم ها در ايام انتخابات باشيم


    زير سوال بردن آبروي مردم را ساده نگيريم ... متأسفانه اين مسئله نه تنها بين مردم بلکه بين برخي خواص و بيشتر در ايامي خاص مثل ايام انتخابات و... رايج شده است به راحتي به هم تهمت مي زنند در حاليکه بني آدم اعضاي يکديگرند و تهمت به هر عضوي از جامعه اسلامي تهمت به ديگر اعضاست. در جامعه ي اسلامي بايد روحيه ي حسن ظن حاکم باشد تا جامعه بتواند به فعاليت هاي مهم خود ادامه دهد.


    اما با نهايت تاسف ما براي هر چيز کوچکي با آبروي افراد بازي مي کنيم و براي منافع چند روزه ي دنيا آخرت خود را به اندک بهايي به شيطان واگذار مي کنيم مثلا  براي انتخابات و آوردن چند راي و به دست آوردن پست و مقام زودگذر دنيايي دست به هر کاري مي زنيم و از ريختن آبروي هيچ مسلماني دريغ نمي گذاريم.


    کلام آخر


    بترسيم از وعده هاي الهي وعذاب هاي اليم وعظيم او و حواسمان باشد که به فرموده ي قرآن کريم: از گام هاي شيطاني پيروي نکنيم: «يا أيها الّذين آمنوا لا‌تتّبعوا خُطُوات الشّيطان و من يتّبع خُطُوات الشّيطان فانّه يأمر بالفحشاء و المنكر؛ اي مؤمنان! از گامهاي شيطان پيروي نكنيد و هر كه از گامهاي شيطان پيروي كند، (بداند) كه او به زشتي و ناپسندي وا‌ مي‌ دارد.» (نور، آيه 21)



    نویسنده : بازدید : 3 تاريخ : جمعه 1 ارديبهشت 1396 ساعت: 8:46
    برچسب‌ها :