تازه به دوران رسيده ها

تعرفه تبلیغات در سایت
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس

جستجوگر

یافته ها در جستجو

    امکانات وب

    برچسب ها

    حتما شما هم با اين صحبت ها و اصطلاحات نا آشنا نيستيد و کم و بيش شنيده ايد ... عده اي که از خانداني با اصل و نصب و فرهيخته هستند، هيچ وقت ريشه و اصل خود را فراموش نمي کنند، وقتي با آن ها صحبت مي کني به زيبايي از گذشته خود که جز صداقت و نور و روشنايي نيست حرف مي زنند ... مثلا وقتي پاي صحبت بازاري هاي اصيل مي نشيني از تلاش ها و زحماتشان مي گويند، از روزهايي که براي رسيدن به اين موقعيت مادي و وجهه اجتماعي تلاش هاي شبانه روز داشتند مي گويند، از سختي ها و زحماتشان مي گويند و مي گويند که اين چيزهايي که ما الان به عنوان رفاه و راحتي در زندگي اجتماعي و مادي آن ها مي بينيم حاصل 50-60 سال تلاشه و يک شبه به اين جا نرسيده اند.


    بر عکس عده اي ديگر مخصوصا گروهي از جوانان امروزي، بدون توجه به گذشته و ريشه و نسب خود مي خواهند يک شبه ره صدساله را طي کنند، اصلا توجه نمي کنند که گذشته شان چه بوده، از کجا شروع کرده اند و ... سريع مي خواهند گذشته شان را از بين ببرند چون در نگاهشان يا خيلي بي کلاس است يا فقيرانه و يا .... و نتيجه اش هم جز خسارت و زيان چيزي نخواهد شد.


    اين گونه افراد را مي توان به درختان و سرسبزي آن ها تشبيه کنيم؛ دار و ندار شاخه ها از درخت است، اگر هستند، اگر سبزند، اگر باري و برگي و طراوتي داشته و دارند نه از خود که همه از درخت است و اين همه را تا وقتي دارند که با درخت اند، و گرنه به هر دليل که بريده و جدا شوند شايد چند صباحي سبز بمانند اما نمي مانند و مي خشکند، و آماده براي آتش و سوختن و دود و خاکستر شدن. 


    همه ميهمان سفره خداوند هستيم


    يادمان نرود که ما همان شاخه هاييم که از خود چيزي نداشته و نداريم: ايها الناس انتم الفقراء (فاطر/25) مردم! شما از خود چيزي نداريد.


    همچنانکه فقير از خود چيزي ندارد و اگر دارد از غني است: هوالغني (لقمان/26) و غني خداست.


    پس ما همه بر سفره خداييم، البته اين را همه مي دانند که بر سفره ايم، اما همه نمي دانند: بر سفره که هستيم؟ و ميهمان که؟ 


    جمله مهمانند در عالم و نيک                          کم کسي داند که او مهمان کيست؟ (مولوي)



    مهمترين مسأله در زندگي انسان، سعادت و خوشبختي است و سعادت و خوشبختي در آرامش است و آرامش در اطاعت و عبادت خداست، که خدا در قرآن کريم فرمودند: به هر ميزان که انسان به خدا نزديکتر باشد آرام تر است، زيرا بر اثر نزديک شدن به خدا، انسان از دوستان خدا مي گردد و دوستان خدا را نه ترسي و نه غم و اندوهي است که خداوند فرمود: "اَلا اَن اولياء اللّه لا خَوفَ عليهم وَ لا هُم يَحزَنون"



    بعضي ها تصور مي کنند نان از بازوي خود مي خورند همچنانکه پاره اي گمان بوده اند که محصول تلاش و تقلا و کوشش خود را درو مي کنند و يا ميهمان حوصله و بردباري خود هستند و يا حاصل دانش و آگاهي خود را مصرف مي کنند آنگونه که قارون مي گفت: إِنَّما أوتيتُهُ عَلى? عِلمٍ (الصص/78) آنچه دارم ريشه در دانش من دارد.


    بنابراين همه مي دانند که ميهمانند اما نمي دانند ميهمان که؟


    برگرديم به شاخه ها، و شاخه ها را خوب نگاه کن! باز هم نگاه کن! و دوباره نگاه کن او مي بيني که هر چه شاخه ها از تنه خويش فاصله مي گيرند تُردتر، ضعيف تر، نازک تر، شکننده تر مي شوند و هرچه به تنه نزديک و نزديکتر شده ضخيم تر، فربه تر، قطورتر، نيرومندتر، سخت تر و مقاومت تر مي گردند.


    و ما هم همين گونه ايم؛ هرچه به تنه خود و اصل خود که خداست نزديک تر شويم توانمندتريم و با اقتدار و صلابت بيشتر، و هرچه دور و دورتر باشيم ناتوان تر و نزار و خسته تر.


    و اينجاست که قرآن مي گويد: فرّوا الي الله (الذريات/ 50) بگريزيد به سوي خدا  و نيز ... وَ إِلَي اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ (آل عمران/ 100)


    و خدا اصل و ريشه ماست، همچنانکه تنه اصل شاخه است. و درخت، بي شاخه مي تواند بود اما شاخه، بي درخت هرگز!


    با خدا بودن است که آرامش مي آورد


    اگر موفقيت ، آرامش و لذت در زندگي را طالب هستيد ، بدانيد که به جز با خدا بودن و به او نزديک بودن راه ديگري ندارد: "اَلا بذکر اللّه تطمئنَ القلوب: همانا ياد خدا آرامش دهنده دلهاست."


    مهمترين مسأله در زندگي انسان، سعادت و خوشبختي است و سعادت و خوشبختي در آرامش است و آرامش در اطاعت و عبادت خداست، که خدا در قرآن کريم فرمودند: به هر ميزان که انسان به خدا نزديکتر باشد آرام تر است، زيرا بر اثر نزديک شدن به خدا، انسان از دوستان خدا مي گردد و دوستان خدا را نه ترسي و نه غم و اندوهي است که خداوند فرمود: "اَلا اَن اولياء اللّه لا خَوفَ عليهم وَ لا هُم يَحزَنون"

    نویسنده : بازدید : 8 تاريخ : سه شنبه 24 اسفند 1395 ساعت: 1:01
    برچسب‌ها :